|
|
|
Geschiedenis van Yoga - Compleet Overzicht van de Yoga Geschiedenis
Reizen & Vakanties
Producten
 Deel uw Mening
Doorsturen
Printen
Er is verrassend weinig bekend over de geschiedenis van yoga; ondanks het feit dat menig geleerde Yoga al bestudeerd heeft, zijn er nog velen gaten. Als u suggesties of opmerkingen heeft, laat het ons dan weten; wij zijn volledig bereid stukjes informatie toe te voegen aan ons "Geschiedenis van Yoga"-gedeelte, en we zullen uiteraard uw naam onderaan vermelden als één van de auteurs.
Oorsprong van Yoga
Hoewel Yoga gehuld is in mysterie, is er bewijs dat erop wijst dat de Yoga traditie al minstens 5000 jaar bestaat, sinds de opkomst van de beschaving. Geleerden geloven dat Yoga ontstaan is uit het Sjamanisme, in het Stenen Tijdperk. Ze leggen deze link vanwege de culturele overeenkomsten tussen het Moderne Hindoeïsme en de Mehrgarh, een neolithische nederzetting (in wat nu Afghanistan is). Het is zelfs zo dat veel van de hedendaagse Hindoeïstische denkbeelden, rituelen en symbolen hun oorsprong vinden in deze Sjamanistische cultuur in de Mehrgarh. Vroege Yoga en archaïsch Sjamanisme hebben veel gemeen; beiden trachtten ze de menselijke staat te ontstijgen. Het primaire doel van Sjamanisme was om leden van de gemeenschap te genezen, en om dienst te doen als religieuze bemiddelaar. Archaïsch Yoga was ook gemeenschap-georiënteerd; het trachtte de kosmische orde waar te nemen door middel van innerlijke visie, en om die orde dan toe te passen in het dagelijks leven. Later evolueerde Yoga in een ervaring die meer op het innerlijk is gericht, en de Yogis concentreerden zich op individuele verlichting en verlossing. Het eerste archeologische bewijs van het bestaan van Yoga zijn stenen zegels opgegraven in de Indus Vallei; op deze zegels staan afbeeldingen van figuren in Yoga houdingen. Deze artefacten plaatsen Yoga definitief in de geschiedenisboeken, zo rond 3000 voor Christus. Tevens linken deze artefacten Yoga met de grote Indus-Sarasvati beschaving. De Indus-Sarasvati beschaving was de grootste beschaving in de oudheid, en was buitengewoon vooruitstrevend voor haar tijd. Vernoemd naar de twee rivieren die door India stroomden, de Indus-Sarasvati was een maritime maatschappij; ze exporteerden goederen door het gehele Midden-Oosten en naar Afrika. Ze bouwden gebouwen met meerdere verdiepingen, een rioleringssysteem, en ze legden stenen wegen.
Veda's - Klassieke Teksten
Uit de Indus-Sarasvati beschaving komen ook de klassieke teksten, beter bekend als de Veda's; de oudste geschriften in de wereld. De Veda's zijn een verzameling van hymnen die een hogere macht prijzen; het bevat het oudste, gedocumenteerde Yogische beginselen, en wordt beschouwd als Goddelijke revelatie. De kennis van de Veda's is ook bekend als Vedisch, of als Pre-klassieke Yoga. Vedische Yoga wordt gekarakteriseerd door ritualistische ceremonieën. Uit deze ceremonieën is de variant van Yoga ontstaan, die de beoefenaar aanspoort de limitaties van de geest te overstijgen.
Vedische literatuur staat vol met verwijzingen naar gebedsvolle bezinning (Brahman); hogere visioenen (dhi); en de ideale harmonie (rita). Vedische mensen vertrouwden erop dat de 'rishis' (toegewijde Vedische Yogi's) hen zouden leren hoe ze in Goddelijke harmonie moesten leven. Door intense spirituele oefeningen zagen de rishis vaak visioenen van de ultieme realiteit. Later werden teksten geschreven, genaamd de Brahmanas, waarin de rituelen en de hymnen van de Veda's werden beschreven. De Aranyakas teksten volgden, waarin de rituelen van de Yogi's, die afgezonderd in het bos leefden, beschreven worden. Dit tijdperk diende ook als het begin van de medische traditie in India, bekend als Ayurveda. Rond 1900 v. Chr. Zorgde de verschuiving van een tectonische plaat er voor dat de grote rivier de Rasvati opdroogde, waardoor de Indus-Sarasvati beschaving gedwongen werd zich te verplaatsen naar het zuiden, naar de Ganges rivier.
Pre-Klassieke Yoga
Ergens tussen 1800 en 1500 v. Chr. verschenen er enkele Gnostische teksten, genaamd de Upanishads. De ongeveer 200 geschriften, waaruit de Upanishads bestaat, beschreven de transcendentale zelf (atman), en de relatie met de ultieme realiteit (Brahman). De leer van de Karma stamt naar verluid ook van deze Upanishads af. Net als het Nieuwe Testament het Oude Testament voortzet en aanvult, zo gaat de Upanishads ook verder waar de geschriften van de Veda's ophouden. Met de leer van de Upanishads brak het tijdperk van aan van het Pre-klassieke Yoga.
Rond 1400 v. Chr. categoriseerde een groot wijze genaamd Vyasa de Vedische hymnen in de vier Vedische teksten die we vandaag kennen; Rig Veda ("Kennis van Lof"); Yajur-Veda ("Kennis van Opoffering"); Sama-Veda ("Kennis van Liederen"); en Atharva-Veda ("Kennis van Atharvan"). In 1200 v. Chr. startte de verlichte onderwijzer Rishabha de traditie die beter bekend staat als Jainism en welke ook gewijd is aan de bevrijding van de ziel. Toen begon er, in 1000 v. Chr., een tweede verstedelijking aan de oevers van de Ganges (de voormalige Indus-Sarasvati beschaving). Weer later, in de zesde eeuw v. Chr. verspreidde heer Buddha de leer van het Boeddhisme, welke de nadruk legde op Meditatie en ethiek over Fysieke Houdingen. Boeddhisme had enkele grote overeenkomsten met het Hindoeïsme; maar de yoga wijzen zagen de gebreken in het negeren van de het fysieke reinigingsproces. Siddharta Guatama, wie zeer geoefend is in Meditatie, en tevens één van de eerste boeddhisten die ook Yoga bestudeerde, bereikte verlichting op een leeftijd van 35.
Vandaag de dag heeft Bhagavad-Gita wellicht de meeste invloed gehad op de hindoe cultuur en filosofie. Deze oude tekst werd geschreven rond 500 v. Chr., en het is het eerste geschrift dat volledig gewijd is aan Yoga. De Bhagavad-Gita bevestigt dat yoga al erg oud was op het moment dat het geschreven werd. Slechts 700 verzen lang, de Gita is een conversatie tussen Prins Arjuna en de God-mens Krishna. De boodschap van de Gita is om het kwaad in de wereld te bestrijden. De Gita verkreeg zijn relevantie vanwege de poging tot het combineren van Jnana-Yoga, Bhakati-Yoga en Karma-Yoga, om zodoende deze drie Yoga tradities te verenigen. Veel scholen in deze tijd leerden manieren om een diep en intens niveau van Meditatie te bereiken, om op deze manier het lichaam en de geest te overstijgen, en een ware, grenzeloze zelf te bereiken.
Boeddhisme groeide snel, en in 480 v. Chr. systematiseerden enkele oudere discipelen van Boeddha de Boeddhistische leer. In de volgende paar eeuwen werden de gecanoniseerde geschriften van het boeddhisme gestructureerd. In 300 v. Chr. schreef Jaimimi de Mimamsa-Sutra, de eerste gezaghebbende tekst over het Hindoeïsme. Jaimimi wordt beschouwd als een discipel van Vyasa. Snel daarna bekeerde Keizer Ashoka tot het Boeddhisme en verspreidde zodoende het systeem. Dit was het grootste tijdperk van Boeddhistische invloed in India.
Klassieke Yoga
Na de millenniumwisseling moet de verspreiding van het Yoga plaatsmaken voor de behoefte aan standaardisering. Dus, in de tweede eeuw stelde Patanjali een rudimentaire tekst op, de Yoga Sutra, en definieerde daarmee het klassieke Yoga. De 195 aforismen of sutra's waaruit de yoga-Sutra bestaat borduren voort op Raja-Yoga (het achtvoudige Yoga traject). De yoga-Sutra is er om uit het hoofd geleerd te worden, om zodoende de kennis die het bevat te internaliseren. De Acht Ledematen van het Klassieke Yoga zijn: 1) Yama, of beteugeling, 2) niyama, of het observeren van zuiverheid, 3) Asana, of de Fysieke Oefeningen, 4) Pranayama of Ademhalingscontrole, 5) Pratyahara, of voorbereiding voor Meditatie, 6) Dharana, of concentratie, 7) Dhyana, of Meditatie en 8) Samadhi, of absorptie in het sublieme. Patanjali is voorstander van het bestuderen van de heilige geschriften als onderdeel van het beoefenen van Yoga; iets dat een onmiskenbaar onderdeel is geworden van het klassieke Yoga.
Een echt baanbrekend kenmerk van Yoga-Sutra is echter het voorschrift van het filosofische dualisme. Patanjali geloofde dat een scheiding van de materie (prakriti) en de ziel (purusha) nodig was om de ziel te reinigen en volledige zuiverheid te bereiken. Dit staat in sterk contrast met het Pre-klassieke en Vedische Yoga, welke een eenheid van lichaam en ziel prediken. De leer van Patanjali representeert verwijdering van de traditionele non-dualistische Yoga, en het legde de funderingen voor het post-klassieke Yoga. Nog eeuwen na Patanjali was zijn dualisme dominant in Yoga. Yogi's concentreerden zich exclusief op de meditatie en negeerden de Asanas. Zij trachtten het sterfelijke lichaam af te werpen en zich te mengen met de ultieme realiteit door middel van bezinning. Maar door de uitvinding van alchemie, de voorganger van chemie, werd bij de Yoga meesters het geloof in het lichaam als een tempel weer nieuw leven in geblazen. De tijdsgeest verschoof toen naar gezondheid, een lang leven en onderhoud. De Yoga meesters trachtten te laten zien dat de nieuwe Yoga technieken de biochemie van het lichaam fundamenteel veranderde, om het lichaam zodoende onsterfelijk te maken. Dit refereerde terug naar het geloof dat heerste tijdens het Pre-klassieke en Vedische Yoga; de vooraanstaande plaats van de Asana. Tevens luidde het het begin in van het Post-klassieke Yoga.
Post-Klassieke Yoga
Tijdens het tijdperk van de Post-klassieke literatuur was tevens de opkomst van de rijke, vruchtbare literatuur, de verschillende vertakkingen van Yoga (o.a. Hatha en Tantra), en vele holistische scholen van Yoga. Postklassieke Yoga kan het best beschreven worden als de waardering voor het huidige moment. Beoefenaars probeerden niet langer vrij te geraken van deze realiteit, maar ze probeerden het te accepteren en in het moment te leven. Moderne Yoga arriveerde rond 1800 in de Verenigde Staten; dit is toe te schrijven aan vele goeroes, waaronder Swami Vivekanada, en hun apostolische werken. Vivekanada was een leerling van Ramakrishna, en werd in 1893 door zijn leermeester uitgezonden om het Parlement van Religies bij te wonen in Chicago. Vivekanada werd goed geaccepteerd en later reisde hij door de gehele VS om de Yoga traditie te verspreiden.
Een andere Yoga Goeroe, wellicht de meest bekende, was Swami Paramahansa Yogananda, wie het genootschap van het Zelf-Realisatie oprichtte. Yoganda schreef "Autobiografie van een Yogi", en zijn leer is nog steeds immens populair. Andere Yoga goeroes zijn o.a. Krishnamurti en Maharishi Mahesh Yogi. Krishnamurti reisde veel en ver, trok veel publiek en vertelde hen over Jnana-Yoga. Het grote publiek zal zich waarschijnlijk wel Maharishi Mahesh Yogi herinneren, die het Transcendentale Meditatie (TM) aan de man bracht in de jaren 60, omdat hij connecties had met the Beatles.
Yoga in de laatste Decennia
Eén van de meest vooraanstaande Yoga goeroes is de uit de Himalaya afkomstige Swami Sivananda. Swami Sivananda deed dienst als arts in Maleisie, en opende scholen en Amerika en Europe in de jaren 60 en 70. Eén van Sivananda's werken zijn het aangepastte Vijf Principes Van Yoga: 1) goede ontspanning (savasana); 2) goede oefeningen (Asanas); 3) goede ademhaling (Pranayama); 4) een goed dieet (vegetarisch); en 5) positief denken en Meditatie (dhyana). Tevens schreef hij meer dan 200 boeken over Yoga en Filosofie. Swami Sivananda is de oprichter van de internationale Sivananda Yoga Vedanta Centers; hij deed dit door middel van zijn discipel, Swami Vishnu-Devananada. Diezelfde Swami Vishnu-Devananada schreef ook het geillustreerde boek van Yoga.
Andere vooraanstaande discipelen zijn onder andere: Swami Satchitananda, die geliederen en Yoga introduceerde op Woodstock; Swami Sivananada Radha, de vrouw die de connectie tussen Yoga en Psychologie onderzocht; en Yoga Bhajan, die in de jaren 70 begon met het omstreden Kundalini Yoga. Hij richtte tevens de 3HO organisatie op (de drie H's staan voor Healthy, Happy en Holy), welke tegenwoording wereldweid zo'n 200 kantoren heeft. Tevens was er de grote Sri Krishnamacharya, die onderwees in Viniyoga Hatha-Yoga. De Viniyoga traditie wordt voortgezet door zijn zoon, Desikachar. Desikachar's zwager, B.K.S. Iyengar zette ook de leer van het Viniyoga Hatha-Yoga voort, en verzamelde zodoende vele volgelingen. Nog levende Yoga meesters zijn Sathya Sai Baba, die miljoenen volgelingen heeft, en Swami Satyananada, de oprichter van de Bihar school van Yoga.
Om samen te vatten, Yoga is de meest uiteenlopende spirituele oefening ter wereld. Het overstijgt vele culturen (Hindoeïsme, Boeddhisme, Jainisme en de Westerse incluis), en talen (Hindi, Tibetaans, Bengaals, Sanskrit, Tamil, Prakit, Marathi en Pali). The Yogische traditie brengt zelfs nu nog haar boodschap van vrede voort.
Notitie: Dit 'De Geschiedenis van Yoga'-gedeelte is samengesteld met hulp van onze kennis, boeken en het Internet; het is wellicht niet zo compleet als u zou willen. Ons doel was het schrijven van een beknopte versie van de geschiedenis van Yoga, wat resulteerde in een niet erg gedetaileerde beschijving. Suggesties met betrekking tot dit gedeelte zijn altijd welkom.
 |
Gerelateerde Yoga Producten |
|
 |
|
Bent u geïnteresseerd om uw producten in onze Yoga Shop te adverteren, neem dan contact met ons op.
meer informatie 
|
|
|
